ROSALÍA DE CASTRO
| CADA NOCHE
|
CADA NOITE
|
|
Cada noche
llorando yo pensaba |
Cada noite eu chorando pensaba: que esta noite tan grande non fora, que durase..., e durase antretanto que a noite das penas me envolve loitosa...
|
|
Más la luz
insolente del día, |
Mais a luz insolente do día, constante e traidora, cada amañecida penetraba radiante de groria hastra o leito donde eu me tendera coas miñas congoxas.
|
|
Desde
entonces he buscado las tinieblas |
Desde estonces busquéi as tiniebras máis negras e fondas, e busquéinas en vano, que sempre tras da noite topaba ca aurora...
|
|
Sólo en mí
misma buscando en lo oscuro |
Só en min mesma buscando no oscuro i entrando na sombra, vin a noite que nunca se acaba na miña alma soia.
|