ROSALÍA DE CASTRO

 

CADA NOCHE

 

CADA NOITE

 

Cada noche llorando yo pensaba
que esta noche tan larga no fuera,
que durase y durase mientras
la noche de las penas me envuelve luchadora...

Cada noite eu chorando pensaba:

que esta noite tan grande non fora,

que durase..., e durase antretanto

que a noite das penas me envolve loitosa...

 

Más la luz insolente del día,
constante y traidora,
cada amanecer penetraba radiante de gloria
hasta el lecho donde me había tendido con mis congojas.

Mais a luz insolente do día,

constante e traidora,

cada amañecida penetraba radiante de groria

hastra o leito donde eu me tendera coas miñas congoxas.

 

Desde entonces he buscado las tinieblas
más negras y profundas,
y las he buscado en vano,
porque siempre tras la noche encontraba la aurora...

Desde estonces busquéi as tiniebras

máis negras e fondas,

e busquéinas en vano, que sempre

tras da noite topaba ca aurora...

 

Sólo en mí misma buscando en lo oscuro
y entrando, entrando en la sombra,
vi la noche que nunca se acaba en mi alma,
en mi alma sola.

Só en min mesma buscando no oscuro

i entrando na sombra,

vin a noite que nunca se acaba

na miña alma soia.